Τα σχολεία Waldorf αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες και δυναμικά αναπτυσσόμενες ομάδες «ανεξάρτητων – ελεύθερων» σχολείων στον κόσμο. Εφαρμόζουν την εκπαίδευση Waldorf, μια πρωτότυπη εκπαιδευτική προσέγγιση που στηρίζεται στο έργο του Αυστριακού φιλόσοφου Rudolf Steiner. Δεν κατευθύνονται από κανέναν κρατικό ή ιδιωτικό οργανισμό, είναι αυτόνομα και αυτοδιοικούμενα σχολεία (συνήθως μη κερδοσκοπικές ενώσεις ή συνεταιρισμοί), που διοικούνται από σύλλογο εκπαιδευτικών και γονέων. Στην Ευρώπη η παιδαγωγική Waldorf έχει συμβάλει στον εμπλουτισμό της δημόσιας εκπαίδευσης και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Ολλανδία, Σκανδιναβικές χώρες, Βέλγιο, Ιταλία, Τσεχία, Εσθονία) τα σχολεία συγχρηματοδοτούνται από το κράτος. Υπάρχουν επίσης φιλεκπαιδευτικοί σύλλογοι Waldorf που παρέχουν πόρους, δημοσιεύουν υλικό, υποστηρίζουν διασκέψεις και προωθούν την επικοινωνία μεταξύ των σχολείων Waldorf. Η εκπαίδευση Waldorf συνιστά ένα εκπαιδευτικό σύστημα που προστατεύεται από την UNESCO.

Η καλύτερη απάντηση στο ερώτημα δίνεται από τους γενικούς διδακτικούς στόχους της συγκεκριμένης εκπαίδευσης: «Να διαμορφώνει άτομα που είναι σε θέση να δώσουν νόημα στη ζωή, για τα ίδια, αλλά και για το περιβάλλον τους». – Στόχος είναι να εκπαιδευτεί ολόκληρο το παιδί: «κεφάλι, χέρια και καρδιά». Το πρόγραμμα σπουδών είναι ευρύ και ισορροπεί τις θεωρητικές με τις καλλιτεχνικές και πρακτικές δραστηριότητες. – Με την τέχνη και με άλλες πρακτικές δραστηριότητες στην υπηρεσία της θεωρητικής διδασκαλίας, αναπτύσσεται στους μαθητές ένα αυθεντικό εσωτερικό κίνητρο για μάθηση, που απομακρύνει την ανάγκη για ανταγωνιστική συμπεριφορά και αξιολόγηση. – Ορισμένες δραστηριότητες που συχνά θεωρούνται «διακοσμητικές» στα επικρατούντα σχολεία είναι βασικές στα σχολεία Waldorf, όπως για παράδειγμα η τέχνη, η μουσική, η κηπουρική και οι ξένες γλώσσες (συνήθως δύο στη στοιχειώδη βαθμίδα εκπαίδευσης). – Στις μικρές τάξεις, όλα τα θέματα εισάγονται μέσω των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων παρά μέσω άλλων σύγχρονων και παραδοσιακών εκπαιδευτικών πρακτικών (π.χ. διάλεξη, εποπτικά μέσα ή υπολογιστές). – Αν και τα γράμματα εισάγονται στην πρώτη και δεύτερη τάξη, η ανάγνωση δεν διδάσκεται μέχρι την ηλικία των 8 ετών. Δεν υπάρχει κανένα «εγχειρίδιο» – τυπωμένο βιβλίο από την πρώτη έως και την έκτη τάξη. Τα παιδιά δημιουργούν μόνα τους τα βιβλία τους κατά τη διάρκεια του έτους. Τα βιβλία τους αυτά καταγράφουν την σχολική τους εμπειρία και τα θέματα που μαθαίνουν. – Η εκμάθηση σε ένα σχολείο Waldorf είναι μια μη ανταγωνιστική δραστηριότητα. Δεν δίνονται βαθμοί στις πρώτες τουλάχιστον τάξεις. Ο δάσκαλος γράφει μια λεπτομερή αξιολόγηση του παιδιού στο τέλος κάθε σχολικού έτους. – Δεν προωθείται η χρήση ηλεκτρονικών μέσων από τα μικρά παιδιά

Ο όρος «Ελεύθερα Σχολεία» δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κανόνες, αλλά ότι αυτά τα σχολεία έχουν σε μεγάλο βαθμό παιδαγωγική αυτονομία. Οι δάσκαλοι Waldorf δομούν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μια σχέση με τους μαθητές τους που χαρακτηρίζεται από «στοργική αυθεντία». Τα παιδιά αναζητούν τα όριά τους. Μόνο όταν βιώνουν όρια που τους θέτουν ενήλικες αισθάνονται ασφάλεια και παράλληλα βιώνουν τον εαυτό τους ως προσωπικότητα. Καθ ‘όλη τη σχολική πορεία, η σχέση μαθητή-δασκάλου μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε μια περιεκτική σχέση μάθησης.

Ο όρος «Ελεύθερα Σχολεία» δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κανόνες, αλλά ότι αυτά τα σχολεία έχουν σε μεγάλο βαθμό παιδαγωγική αυτονομία. Οι δάσκαλοι Waldorf δομούν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μια σχέση με τους μαθητές τους που χαρακτηρίζεται από «στοργική αυθεντία». Τα παιδιά αναζητούν τα όριά τους. Μόνο όταν βιώνουν όρια που τους θέτουν ενήλικες αισθάνονται ασφάλεια και παράλληλα βιώνουν τον εαυτό τους ως προσωπικότητα. Καθ ‘όλη τη σχολική πορεία, η σχέση μαθητή-δασκάλου μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε μια περιεκτική σχέση μάθησης.